==~*Hot*~==

Ang summer na ito ay sa na pinakamainit...halos araw-araw nadadagdagan ang aking iniinom na tubig dahil baka ako ay madehydrate at saka iwas nadin sa heat stroke...ang pangit naman nang aking kamatayan heat stroke ayoko nang ganun...wala ko masyadong ginagawa ngaunng summer kundi ang aking summer class as of now maganda naman ang aking record academically...

Data Structure: Passed top 5
Reed: Passed
Retorika: Passed

San alng magtuloy tuloy ana ito...masaya ako sa ginagawa ko sa buhay ko...ang magsummer ay masaya hindi sahil sa bagsak ka kundi para naman may mas magandang mangyari sayo sa summer na ito kung nasa bahay ka lang wala kang matututunan kundi ang magwalis at mag inet buong maghapon...tataas pa ang bill nyo tapos baka mapagalitan ka pa ng mama mo hehehe... taps wala din naman akong ginawa sa mga weekends ko kundi matulog ng late at gumising ng late yun alng ang aking kasiyahan kaya sana naman wag nila ako gisingin ng maaga hehehe...tapos yung mga nagawa ko sa photoshop CS2 ay talagang kinasasaya ng aking puso kas mula lang sa sarili ko natututo akong gumamit noon hay...masaya talag ang puso ko sa sining hehehe...digital arts at saka painting the best talagang kaibigan...oh cge hanggang dito nalang po...ciao...

==~*Art is my bestfriend.*~==

==~*Death*~==

Sa puting silid ng nagliliwanag na ilaw…

Kulasa: Nakakasilaw naman ang lights…

Asan na ba ako…

Ambango… ang yummy ng amoy...

Teka?

(napalingon sa isang bahagi ng kwarto)

Kulasa: Ui!!! may tao pala dito...

hindi ako loner...

lapitan ko nga...

(lumapit si Kulasa sa tao)

Kulasa: Ahmm...excuse me po...

Pwede po bang magtanong...

(humarap ang tao)

Kulasa: OMG...

totoo ba ang nakita ko...

Kalaro...ikaw pala yan...

Andito ka din...

Anong lugar ba ito...

Kalaro: Kulasa, ang aga mo naman!!!

Bakit andito ka kagad!!!

Kulasa: Hindi ko din alam...

basta kanina pagmulat ko...

andito na ako...

Kalaro: Ah...ano ka, bumibisita?...

Kulasa: Ah,..eh,...Opo...

Kalaro: Masaya naman ako dito...

walang hirap puro saya...

at hindi ako nangangamba...

Kulasa: Eh...kami ba naaalala mo...

nakikita mo ba kami mula dito...

Kalaro: Oo at palageh...

nakikita kita, kayong lahat...

minsan nga lang nacacarried-away ako...

napapadrama tuloy ako...

Kulasa: Hay!!! Ganun...how thoughtful...

Namimiss nga kita eh..

Alam mo ba?

Kalaro: Hindi ko pa alam?

Kulasa: Hmmp...

sabi ko nun pagkagradute ko...

magpupunta tayo dun sa..

crispy ang manok at may

libreng maskot na buyuyog...

kaso umalis ka naman...

Kalaro: Oras ko na kasi...

Kulasa: Nakakalungkot yun...

Umiyak ako with all

my tears...

Kalaro: Wag kana malungkot...

masaya naman ako dito...

sana maging ganun din kayo...

Kulasa: Pwede ba akong sumama...

Kalaro: Saan?

Kulasa: Doon sa bagong tirahan...

mong palasyo...

Kalaro: Sa bagay masaya dun...

Sige sasama kita...

Oh ano tara na...

Kulasa: Medyo nakakalungkot...

huhuhuhu...(singhot...singhot)

pero sige...yummy naman ang

pagkain dun...

masaya pati walang lungkot...

Kalaro: Oh tara na!!!

Kulasa: Cge tara na!!!

salamat nagkasama din tayo...

(pumasok sa maliwanag na pintuan ang dalawa)

(sabay ang pagtunog nang mahabang toooooooooooooooooot...)

Sa tunay na buhay, ay madami pa din ako katanungan sa aking sarili. Nakakabaliw mag-isip ng literal kung saan ka pupunta, o bago man yun pano ka muna buhay? Ako mamamatay hindi ko pa ata kaya. Ayokong sirain ng kamatayan ang madami kong pangarap. Pero sabi nga nila ito ang batas na hindi mo kayang iwasan, sa isang iglap nakita mo sya, mamaya: ui patay na si ano? huh kakakita ko lang kanina eh.

Last will and testament (tama ba ang sfeyling ko).Impormal ko mang nasimulan nais ko sanang ipagpatuloy pa, sapagkat ito ang tunay na ako. Kamatayan bow!!! Ayoko sanang ganito ang isulat ko este ikumpyuter pala.

Korte

Ayoko sanang pangunahan

Ang buhay kong nasa sisidlan

Nang pangarap at pawang kasiyahan

Mahirap hatulan ng kamatayan

Gusto kong sumigaw

Pumiglas na parang sumasayaw

Magpumilit abutin ang araw

Ngunit mailap at sa aki’y ayaw

Namamawis at natatakot

Sa mata makikita ang poot

Hiling ko’y mata’y maimulat

Sana ito’y isang bangungot

Sana mabasa nila ito at mapagmuni-muni kung gaano ako takot mamatay at maiwan sila dito sa mundong ibabaw. Minsan kasi ang alam lang nila yung nakikita nila, yung asal ko, yung porma ko, yung salita ko. Duwag sila, matapang ako pero alam ko duwag ako sa multo, multo ng kakimkiman. Gets mo? (pag hindi slow ka...)Oo tama takot ako sa multong yan, kasi nakita ko na yan sa salamin, ang kaibahan sa halip na tumakbo ako sa takot, nakakaiyak yan, nagiging uhugin tuloy ako tapos yung unan ko basang basang.

Itong last will and testament ko walang dalang pamana ito, nais ko lang ilahad ang takot ko. Nabanggit ko na takot ako sa multo ng kakimkiman, yung emosyon ko kasi eh, bestfriend ko yun. Naiyak ako dun sa tuwing napapagalitan ako, sa tuwing malungkot ang buhay, broken hearted. Teka broken hearted mayroon akong pyesa para dyan, kasi kaibigan ko din ang gitara, nakanta kami nun eh.

3^rd Party

Naisipan kong magtanong sa aking sarili

Kung ano ang kulang sa akin

Bakit nila ako iniiwan

Sabi ng iba nasakin na daw ang lahat

Pero bakit ganun lagi nalang akong

umiiyak

korus:

Kala ko ba mahal mo ako

Pero iniwan din naman ako

Ano bang kasalanan ko

May pagkukulang ba ako

Basta ang alam ko lang nagmahal ako

Buong puso at katapatan inialay sayo

Ayan para naman yan sa mga taong minahal ko kaso iniwan ako o kaya ako nang-iwan kasi sila ang may pagkukulang. Kaya ngayon ang buhay ko ay malaya. Bago ko mamamatay makonsensya naman kayo sa mensahe ng kanta ko.

Sa totoo lang ayoko ng may mamamatay kasi malungkot, daig pang nanoood ng teledrama kasi nakakaiyak kahit walang effects. Tapos para kang mamamatay sa kakaisip kung nasan ba sya kung katabi mo lang ba sya, kung akap ka ba nya o tinititigan ka nya habang natutulog.

Gusto ko pag namatay ako ang sasalubong sa akin yung Kalaro ko ayoko kay San Pedro lumang bersyon na sya. Gusto ko yung parang nasa airport ako tapos may susundo sa akin. Minsan iisipin ko na gusto kong mawala kahit sandali lang makita ko lang Kalaro ko tapos aakapin ko lang sya tapos aalis na ako. Kaso ngayon mukang sasama ako sa kanya sa palasyo ng madaming pagkain. Pagsumama ako pano na sina:

Mama- may sakit pa naman yun, pano kung sumakit nanaman ang balikat, baywang, batok, kamay nun sinong maglalambing sa kanya.

Bunso- wala na akong malalambing, wala na ding magshoshw sa akin, wala na akong mapapagalitan, gusto ko pa naman itago ang mga hotwheels nun.

Papa- pano yun hindi ko na sya mapapabilib sa mga edit edit na yan sa photoshop CS2, hindi na ako makakatikim ng chocolate yung dark huh.

Pinsan- wala na akong kabiruan at magbibigay sa akin ng jokes kada buwan kung magkita kami.

Pamilya- wala ng mag-uuwi sa akin ng gamit galing divisoria;

walang magtuturo sa akin ng dapat at hindi dapat;

wala ng libreng halo-halo at fishball;

walang pagkaing masarap;

wala akong mahihingan ng kotong.

Kaibigan- sana umiyak sila sa burol ko.

at sa pagkakataong yun

masabi padin nila na para lang akong

natutulog.

maalala ang pagtawa ko na

nawawala ang mata ko.

Sa pagsundo sa akin ng Kalaro ko nais ko sana ang mga sumusunod:

· Sa burol ko

Pink sana kulay ng kabaong ko

Piliin ang pinakamagandang serbisyo

Ayusan ng mala dyosa ang mukha ko

Damit ko nawa’y nasa uso

· Sa libing ko

Lahat ay gagayak

Sa libing ko’y maganyak

Ikaw sana ay umiyak

Sabay ng puso mong nabiyak

· Sa naiwan kong gamit

Gamit kong naiwan

Inyong pakaingatan

Kayo’y hindi iiwan

Dahil kayo’y babantayan

· Kung kayo’y malungkot

Huwag malumbay

Ako sayo’y sasabay

Sa likod mo’y aantabay

Wag ka lang lulubay

· Kung iniisip mo ako

Iniisip mo ba ako

Sa bawat pag-ikot ng relo

Na sanay kapiling mo

Damhin mo ako

Umaakap sayo

· Sa darating na panahon

Huwag akong limutin

Kung ayaw mong ika’y dalawin

Ni wag akong subukin

Makakatikim ka ng kilabot sa akin

Kung ako’y mamamatay, sana’y di nila malimot si Kulasang kutatera. Ako’y yayao na kasama ang Kalaro ko, pupunta kami doon sa palasyong yummy ang pagkain.

==~*Im not yet ready to die.*~==

==~*Relax*~==

Hi! Ngaun lang ako muli nakapagblog andami ko kasing ginagawa this past few days. Kasi nagmidterm kami para sa summer ko at OK naman ang naging resulta ng aking mga exam yug pinakamahalaga ay ang Data Structure hay napakasaya ko pasado ako nakakatuwa...biruin ko bang pasado ang aking dalawang long test at yung major exam ko napakasaya sa puso diba...hay...at yung play ok naman ang naging takbo ng play nami hehehe...ang kwela ng play namin kas puro kabaklaan yun...at nabago tuloy nun ang alam ko sa mundo ng mga kabaklaan...mas maganda talag ang umintindi kanalang sa mundo nila kais mahirap maging isang bakla mahirap tanggapin sa lipunan at kung minsa ay hindi kapa matggap ng iyong sariling pamilya...hay ngaun naman ay hahada ako mamemeista ako sa Amadeo hehehe...kainan na mamaya...pupunta ako kina Labnyl kasi sya ang bestfriend ko hehehe...ayun makikikain ako kina tita mamaya...sama ka...as if naman nho hehehe...oh sya hanggang dito nalang muna ang bagong blog ko huh kas liligo na ako tapos punta na ako ng mamadoe para makiakain sa fiestahan doon.ciao... PS. yung picture gawa ko yan sa photoshop Cs2 hay salamat sa makakaappreciate...

==~*Everyone has it's own dignity*~==

==~*Play*~==

Ngaung summer na ito hindi ako masyado nakapgbaksyon kasi inuna ko ang mag advance ng aking mga subject...Kasama na dito ang REED, Data Structure at ang Retorika...Retorika,ngayong darating na martes ay magkakaroon kami ngh play ang title nya ay "Kung Paano Pinatay si Diana Ross" para sa akin saing malaking hamon ito sa aking kakayahan sapagkat masusuri dito ang kakayahan ko sa pag-iinarte este pag-arte pla...na medyo sanay din naman ako...pero sana ay magampanan ko ang aking tungkulin bilang isa sa mga karakter dun at ako ay (secret) masyadong confidential ang aking character taposmahirap kasi hindi ako ganung klase ng babae na palamura mahirapa bumigkas ng mga ganong salita ngunit heto na magaga ko kaya sya sa play namin...abangan ang susunod na kabanata...ahehehe...ngaun napakainitto day is so hot here in the philippines...naglalaway ang tahong ko...lolhahahhaha"> sa amin may electric fan na nga ako eh...hay ganun padin walang pagbabago wala din magawa dito sa bahay kundi magitara at mago di kaya ay nagsasaulo ako ng aking mga line sa aming play...cge hanggang dito nalang at ako ay(sleep mode...) ciao...enjoy

Be responsible in your work...

==~*Mama*~==

Sa totoongang tawag ko sa magulang ko ay Mama...Ang pangalan nya ay "mahaba"...call her Delia or "Del" better...ngaun day na ito kaya ko sya pinapasikat sa blog ko ay dahil na din sa bonding namin today na kung saan...parang kauna unahan nya akong pinuri ahehehe...saan? sa pagkantan...kas ganito yun eh...nakanta kami dalawa duet kung baga tapos napansin nya ang boses ko...huwaw natouch naman ako dun...

Mama at Ako: (nakanta!!!)

And I am not afraid to try it on my own
I don't care if I'm right or wrong
I'll live my life the way I feel no matter what I'm gonna keep it real
You know
Time for me to do it on my own

Mama: Abah! parang naganda ata ang boses mo ngayon ah...

::

Ako: tsk...tsk...tsk...magaleng magaleng...ahehehe...::

Isang magandang araw para sa akin...meorn pa plang isa na maganda...first long test ko sa aking subject na Data Structures ay naipasa ko yehey...mabuhay...masaya ako...(ramdam mo bang masaya ako...)(pag dimo nagets...sorry...slow...:lol:)...hay ang saya ng buhay...kaya ipagpatuloy natin ito...ng may maaus na pagharap sa katotohanan...at dahil doon magmumula nag pagiging tao mo...maligayang araw sa akin...(note: di ko pa bday huh...::)

Live...Laugh...Love...

==~*Friends*~==

Sa wakas natapos ko na din ang pagawa ng picture na yan sa Photoshop CS2...hnd pa ako ganung kaprofessional gumamit pero pinapagana ko ang aking emahinasyon...kaso ang plagi kong naiisip masyado na ata akong aficionado sa butterfly...hay masaya kasi silang tingnan hindi sila boring nakakatuwa sila...kapag nga pla nagdebut ako sana may magbigay sa akin ng bagay na may butterfly hay(butterfly aviary pwede na yun...joke...::)and speking of butterfly...napansin nyo ba na ang nakalagay ay about sa ...ang ginawa kong maniobra para sa akin...(state of the art) ay nagpapakita sa mga kaibigan ko...tsk!tsk!tsk! paru-paro nanaman sila...ako yung ...tapos yung mga pastel ang color sila yung malalapit kong kaibigan...sunod naman yung medyo malayo sa akin ay yung di ko gaanong kaclose o sadyang malayo lang kami sa isa't-isa kaya hindi kami ngkakausap...sumunod naman ay yung pinakadulo...hehehe...hindi sila ang kalayuan ng location pawang sila lang ang mga tinuring kong kaibigan ngunit di nila mapakatawanan...yung may iba backfighter pah...awww......pero hindi pa dyan nagtatapos ang aking post...gusto ko din yang irelate sa topic namin kanina sa REED 143...teka lng nagtest kami hay isa lang mali ko...oh eto na...ang natutunan ko muli sa araw na ito ay :Self righteousness is not applicable: kasi kung magiging makasarili ka hindi mo malalaman ang ibang bagay lalo na ang kahalagahan nila tapos ikaw lang ang sarili mo ang nakikita mong tama...oh di ba...may point naman ako dun diba...at isa ko pang natutunan...sa Data Structures ay nakakatuwa plang magtracing ng program kaso nga lang minsan nakakalito pero kaya ko naman eh...kaya ok lang...bukas long test namin dun...si Sir Ribo ang isa sa naiintindihan kong titser ko...sa programming ko hehehe...hay...ayan lunch na kami...tapos pasok muli kami sa retorika ang titser naming nakakatuwa kahit simpleng line huh napapatawa kami...(kung wala daw sins (sense)kausap wag mo daw pansinin)ahehehe..."wag nyo naman kahusgahana ng aking salita sapagkat ito ay balbal na sakita na angkop s aking mga mambabasa...tsktsktsk..." oh cya cge next post naman ako...may isa pa akong gagawin na masaya sa puso ko...ciao...

Don't hide in your persona, show the real you...